அம்மா

கறுப்பு

பிடித்த நிறம்
என்பதாலோ என்னவோ
வாழ்க்கை இருண்டே கிடக்கிறது.

புரியாத விளக்கங்கள்..

எப்படியும் ஏதோ
எழுத வேண்டுமென்று
எழுதியதை
எப்போது எப்படி
எழுதினாய் என்று கேட்டால்
எப்படிச் சொல்வது?

படித்ததில் பிடித்தது..

சிறகிலிருந்து
பிரிந்த இறகு
காற்றின் தீராதப் பக்கங்களில்
பறவையின் வாழ்வை
எழுதிச் செல்கிறது..
- கவிஞர் பிரமிள்

கேள்வியும் பதிலும்..

தவறான பதில்களே

கிடைப்பதறிந்தும்

கேட்கப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கின்றன

தவறான கேள்விகள்.

முடிக்காத கவிதை

முடிக்க முடியாக்
கவிதையொன்று
விழுங்க முடியா
மிடறு போல்
முன் தொண்டையில் தவிக்கிறது.
தேடும் வார்த்தைகளோ
தனிமைப்படுத்துகின்றன...
பெருங்கூட்டத்தின் நடுவேயும்.

சூரியனாய்..

கலைந்த கனவொன்றைத் தேடி
காற்றில் கரைகிறேன்.
காற்றோ
சிறு ஒளிக்கீற்றாக்கி
என்னை
உனது அறையில்
கசிய விடுகிறது.
நானும் சிறு நிலவாகி
உன்னை வெளிச்சமாக்குகிறேன்.
நீயோ பிரதிபலித்து
என்னை சூரியனாக்குகிறாய்..

உன்னைத் தேடி...

வண்ணத்துப்பூச்சிகளிடம்
வழி கேட்கிறேன்
வீசும் காற்றில்
வாசம் பார்க்கிறேன்
நிலவிடம்
நிலவரம் அறிகிறேன்
நீ இல்லாத நாட்களில்
வேறென்ன செய்ய
உன்னை தேடுவதன்றி..

தூரிகை உன் கைகள்

நிலா பிடிக்கும்

உன் கைகள்

காற்றில்

வானவில் வரைகின்றன.

காதல்

புரியாமல் இருந்திருந்தால்
தெளிவாக இருந்திருப்பேன்

பொதுவாக

முதுமை

ஆழ்ந்த நித்திரையென்றாலும்

பயமாகவே இருக்கிறது..

காதல்

புரியாமல் இருந்திருந்தால்

தெளிவாக இருந்திருப்பேன்

லஞ்சம்

முடியாதது என்று

எதுவுமே இல்லை.

சம்பளம்

பிடிக்கா விட்டாலும்

பிடித்தத்துடனே

ஒவ்வொரு மாதமும்.

நீ நான் நாம்

பெருந்திரளான வார்த்தைகளின் நடுவே
கோர்க்க முடியாக்
கவிதையாய்
நீயும் நம் காதலும்.....

கவலைகள்

நினைவுகள்

கனவில்....

உன் வாசம்

நீ விட்டுச்சென்ற
வாசம் தொலைக்க
என் தோட்டத்து மலர்கள்
முயன்று முயன்று
தோற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன.

அழுகுரல்கள்

மலர்களாய்...

இசைக் குறிப்பாய்...

உன் பார்வை